Weer Mazzel!!

Warm binnengehaald worden door je familie. Ach wat doet die familie er toe. Je ziet ze nooit. En toch zijn het belangrijke mensen voor je. Ik heb mijn mond gehouden bij kleine foutjes, er grapjes over gemaakt. Iedereen op zijn gemak gesteld en als bonus heeft niemand iets lelijks gezegd.  Of misschien zeiden ze dat wel maar dan heb ik het niet als lelijk opgevat. Maar in plaats van heel zwaar, zoals andere ik wel eens heb gehoord dat zo'n familie bijeenkomst is voor andere transen, was het voor mij een healling. Ik ging herboren weer naar buiten. Ik had de zegen. Nogmaals. Support van de mensen om je heen is de wonderdrank van een geslaagde transitie. Maar ik heb mazzel, want mijn ooms zijn allemaal geweldige mannen. Niet het tiepe dat verongelijkt over het succes van zijn broer zich een gat in zijn kraag zuipt en dan uit balorigheid iemand gaat lopen pesten die het volgens hem nog veel zwaarder heeft. Het transseksuele neefje dus. Dat soort types lopen er niet rond in mijn familie. 

Ik wil vanaf deze plaats alle familieleden bedanken voor de acceptatie. Het betekend heel veel voor me.
Ik voel me geweldig. 

Familie

Nooit wat gehad met familie. Ik vond het altijd moeilijk. Altijd het idee dat ze me maar een rare vonden. Dus ik keek niet echt uit naar het 50 jarig huwelijksfeest van mijn Oom Tom. Maar het was anders deze keer.

Voor mij dan. Waarschijnlijk ging alles zoals het altijd gaat of ging. Maar ik voelde me niet meer zo "out of place". En dat terwijl mijn transitie waarschijnlijk de vetste roddel is sinds mijn oom Erik en zijn eerste vrouw Berthe weer bij elkaar kwamen.

Het grootste gedeelte van de familie had mij al eens gezien als vrouw. Maar ik ben nu 6 maanden aan de hormonen en IEDEREEN was er. Dus ook die familieleden die me nog nooit eerder hadden gezien.

Eentje zei tegen me (en als je het leest dan weet je zelf wel dat jij dat bent) je ziet er beter uit als vrouw dan als man. Het zijn een soort tegeltjes in mijn hall of fame. De plek waar ik alle dingetjes bewaar die mij een positieve steun zijn tijdens mijn  transitie. Er gebeuren ook genoeg vervelende dingen maar die gaan dus niet aan de muur die gaan gelijk de shredder in.

Moet toch wel moeilijk geweest zijn voor mij. Mijn familie bestaat voor een zeer groot deel uit vrouwen, en ik wilde erbij horen maar ik was man dus ik zat met die paar mannen op een eiland waar ik niet wilde zijn. Het leven is een stuk knusser geworden. Over een paar jaar weten we niet beter meer. Alleen mijn broer... lastig, maar dat is altijd al lastig geweest, ook toen ik nog een jongetje was.

Pas heel recentelijk ben ik me gaan beseffen hoe moeilijk het voor hem is geweest om een broertje te hebben dat zo snel en scherp is, dat hij/zij, ook al is hij/zij twee jaar jonger, eerder kan lezen dan jij.  Getergd door zijn opmerkingen. "Ik heb je leren lopen" als blijk van zijn status van oudere broer, zei ik dan terug: 'ja en ik heb je leren lezen'.  Niet leuk eigenlijk. Maar ik ben best blij dat hij me heeft leren lopen. En hij leest uiteindelijk ook best aardig.

Red Light Blues out now!!

Damens en heren en publiek,

Dit is de online premiere van de film "Red Light Blues"

Klik volgende link om film te zien.

Link om op de klikken

Wees gewaarschuwd u zult hoeren zien
en ze zelf horen praten en ergens in het midden zing ik een liedje.

Veel kijk plezier.

Op naar vagina

Ik zag er altijd al uit als een vrouw
Dus ik ben een beetje een mazzelpik.
Maar ik wil geen pik zijn.
Ik wil een kutje zijn.
Zo voelt dat.
Ik voel me kut.
Want ik ben een meisje.
Ik ben een cool chick.
Tot en met juni 2011 kan ik nog zeggen:
'suck my dick'!

Negatieve Pasabiliteit

Waarom mag ik niet op het huurcontract? Is dat omdat we niet getrouwd zijn? Ja, zei de mevrouw, en omdat we fraude willen voorkomen...  Fraude? FRAU-DE!  Eerst snapte ik er helemaal niks van. Ik zal wel een heel dom smoeltje hebben getrokken. De mevrouw legt uit. Het is wel eens voorgekomen dat een vriendin een andere vriendin aan een woning wilde helpen. Z kijkt er heel streng bij. Ik krijg het gevoel alsof ik de 'vriendin' ben die aan een woning geholpen wordt. Het proces vervolgt zich. Wat zijn de namen van uw kinderen?  'Die staan ook in mijn paspoort hoor', zegt mijn vriendin. De vrouw reageert verbaast. En haar niveau van verbaasdheid neemt trapsgewijs toe als ze hoort wat de namen van onze kinderen zijn.

Marlin Noomen, Thomas Noomen. De mevrouw blijft mij negeren. Moet ik geen paspoort laten zien dan?  Ik denk, die mevrouw weet mijn naam niet. Ze vraagt er niet naar. Ik word behandeld als een frau-deurende buitenstaander. Dus ik zeg: 'Wel knappe fraudeurs dan'. De mevrouw kijkt op van haar geschrijf. 'Dat we de kinderen met mijn achternaam in mijn partner der paspoort hebben staan!!!!

De mevrouw licht op!! (Hetgeen een onbedoelde ongelukkige woordspeling is, want niemand werd opgelicht hier.) Alleen kon de mevrouw van Y-mere niet aan mijn gezicht zien dat ik de vader was.

Ik moest mezelf outen maar in dit geval deed ik dat niet. Ik was TE overdonderd. Ik wilde de sleutels en weg daar. Ik wilde gaan schilderen, verhuizen, wonen. Zo passabel was ik nog nooit geweest. 

Een paar dagen daarvoor had een man in een tankstation tegen mij gezegt: 'wat bij jij een mooie vrouw'.  Dat heeft dus ook negatieve kanten. Sommige instanties gaan er gewoon geen reet van begrijpen.

Het word tijd dat we gaan trouwen.

Elektrische Epilatie

Als je echt al heel veel laser-behandelingen hebt gehad, dan komt er vanzelf een moment dat er alleen nog maar witte haren over zijn. De laser ziet die dingen niet. Dan moet je elektrisch geëpileerd worden. Daar kijk ik dus al 2 jaar naar uit. Vandaag is het  eindelijk zover. Een maand geleden leek het eindelijk zo ver maar toen waren de haren die ik had laten uitgroeien, niet ver genoeg uitgegroeid. Ik zit dus nu al meer dan drie dagen met loeilange witte haren op mijn kin te wachten tot het 4 mei 10:30 is en ik die dingen eindelijk kan laten verwijderen.

Maar speciaal op deze dag, die natuurlijk veels te koud is voor de tijd van het jaar, ben ik verkouden (pijn in mijn keel) en zijn er veel belangrijkere dingen te doen dan een paar witte haren op je kin weghalen. We gaan de sleutels van het nieuwe huisje ophalen en de plinten af plakken. Epilatie, het is eigenlijk een gepasseerd station. Je zou bijna vergeten blij te zijn dat je die baard nu bijna volledig kwijt bent. Maar voor iedereen die mij graag blij ziet.

Ik ben heel erg blij hoor!!!

naschrift:

Ik kom net terug van de E-pilatie. Er zijn bijna 300 haren uitgetrokken. Hoe het voelt? Alsof er een smurf aan een van die haren gaat hangen en hem er dan tergend traag uitrekt terwijl hij piep zegt. Wat er gebeurt? Nou een pen met daarop een zekere elektrische spanning wordt in het haar zakje gestoken, resulterend in een stroom stoot die dwars door je lichaam gaat, omdat jij (sul die je bent) met de min pool in je handen zit. En terwijl jij daar met dat pennetje in je zwetende handen langzaam de haren uit je kin en nek worden getrokken vertel je de persoon die je dit aandoet dat je dit soort dingen opschrijft in een blog. Nou hier is de after-picture. (genomen direct bij thuiskomst) Het valt dus wel mee met de schade.

Prothesen

Toen begin november een van mijn amoena contact-prothesen het begaf (scheurtje) was ik ontroostbaar. Deze plak-prothesen waren meer dan een jaar lang mijn borsten geweest, onvervangbaar duur (220 euro per stuk) en omdat de verwachting toen was dat ik in pas in februari met hormoontherapie zou beginnen. Zat ik met een gat van 4 maanden dat overbrugd moest worden.  Mijn oog viel op zwemprothesen van hetzelfde merk. Deze waren in de aanbieding voor 50 euro per stuk, plakken niet omdat ze in een speciaal zwempak moeten worden gestoken, en zijn hol van achter, zodat ze niet te zwaar zijn in het water.  En van dat aspect heb ik dus de afgelopen 6 maanden ontzettend veel lol gehad. Door stom toeval begon de hormoon therapie namelijk eerder (eind december) en toen mijn borsten begonnen te groeien groeiden ze netjes in de holte achter de prothesen. Een week geleden ben ik de A-cup grens gepaseert en heb ik een pushup BH aangeschat en nu liggen de prothesen al een weekje in de la en kijk ik intens tevree zo nu en dan naar benee en bewonder mijn eigen decolleté.