Woensdag

Om 6 uur opgestaan. En een uurtje later reden we weg. Daarna vloog de tijd. Aanmelden ging prima, alleen versta ik de mensen maar half, en dat is vooral lastig als ze je de weg proberen te wijzen in een ziekenhuis dat is gebouwd als een labyrint. En je moet naar urologie, en naar anethesie en je moet plassen en je moet bloed af tappen, en daarna mag je beginnen met clean prep. Een drankje waar je kotsmisselijk van word en waarvan je geacht word ongeveer 2,5 liter van weg te drinken en snel ook een beetje. Ik doe zo ongelofelijk mijn best maar ik krijg het spul niet weg. En wat je ook doet je ontkomt er niet aan dat die mensen denken dat je ze makkelijk kunt verstaan met dat brabbel taaltje van ze. Nou what ever you do. Don't mention the war. I think I mentions it once, but I think I got away with it. Operatie duur 4 tot 5 uur en start morgenochtend om 7:30 waarna ik waarschijnlijk een week voor dood op een bed zal liggen, daarna een week voor half dood en daarna laten ze me weer vrij. Ik kan niet wachten. Ik wil weg hier. Dat is toch geen slechte houding toch.....

Wat je gemist hebt.

Het is nu 27 juli dus ik heb zo'n anderhalve maand niks van me laten horen. Er zijn best leuke dingen gebeurt die de moeite van het bloggen waard waren, maar het kwam er niet van. Ik heb bijvoorbeeld een heel leuk optreden gedaan tijdens de Roze Zaterdag in Groningen, maar de belangrijkste gebeurtenis is natuurlijk dat ik een nu een vriendje heb. Ik kan niet vertellen wie het is, want het is geheim. Maar Merel heeft iemand gevonden en dat vreet tijd en energie. Tijd en energie die waarschijnlijk anders in dit blog zou hebben gestoken. Het zij zo.

We staan nu aan de vooravond van een belangrijke gebeurtenis. De gebeurtenis waarbij vrouwen zoals ik altijd de neiging hebben het overdreven te documenteren. De geslachtaanpassende operatie of zoals de duitsers zeggen geslechtsangleichende operation man zur frau. Want we gaan naar Duitsland. Bij Venlo de grens over in oostelijke richting en je komt in Krefeld. Daar zal een chirurg mij castreren waarna zij mijn piemel naar binnen zal vouwen op een manier dat het aldus onstane gat op een vagina gaat lijken. Zeer knap dat ze dat kunnen en een uitkomst voor mij.

Morgen ochtend om 10 uur met koppel en veldfles melden op de stormbaan in Krefeld. Dus moeten we om O 700 uur weg rijden. Met strombaan bedoel ik dus ziekenhuis. En koppel en veldfles zijn de gevraagde benodigheden zoals de vribrator, de miederhosen, of ik twee weken van te voren wil stoppen met hormonen en of ik op dinsdag, dus vandaag, een licht laxeer middel wil nemen en alleen nog maar flussige nahrung tot me wil nehmen. Het zware laxeermiddel krijgen we daar. 

Donderdag volgt de operatie. En vrijdag ben ik beschikbaar voor virtueel bezoek via de skype.
Skype adres : Merel.noomen

Op een mooie pinksterdag.... ging ik langs bij Ans Markus

Foto: Hans Arend de Wit

Op een mooie pinksterdag ging ik langs bij Ans Markus. We hadden al wat heen en weer geemaild maar persoonlijk hadden we elkaar nog nooit ontmoet. Ans heeft heeft het AKF gesponsord met een kunstwerk en ik wilde graag namens de organisatie waar ik zoveel aan te danken heb haar persoonlijk bedanken. Dus ik trek mijn beste jurkje aan, pak mijn ukelelle in en reis af naar haar atelier. Een atelier vol met mensen want het is open atelier dag op het prinseneiland. En wie staat daar te fotograferen? Hans Arend de Wit en als je wilt weten wat voor prachtige foto's die maakt dan moet je maar eens op zijn naam klikken. Zonder pardon zette hij Ans en mij naast elkaar en de foto was al genomen voor je klikklikklik kon zeggen. Het was een heerlijke ongedwongen middag. Het is zo fijn om die gezichten vrolijk te zien worden als je gewoon alleen maar even een liedje gaat staan zingen.....

Fotografie Hans Arend de Wit.

Promotie Filmpje Merel Moistra

De Richard Zandberg Collectie

Fotografie: Richard Zandberg

Cabaret

Eer schijnt een tijd te zijn geweest dat je alleen maar "cabaret" op de poster of in het programmaboekje hoefde te schrijven om de zaal vol te krijgen. Die tijd is voorbij.  Aan wildgroei komt altijd een einde.

Er is een tijd geweest dat elk spel voor de Atari console een dikke hit was. Atari? Ja zo oud ben ik nou. Wat gebeurde er? Iedere gek die "iets" kon programeren die programmeerde een spelletje. De keuze was te groot, de kwaliteit was te laag. De hele markt stortte in.

De verleiding is te groot. Een volle zaal is veel geld. En het is nu crisis. Mensen nemen minder risico. Ze weten ook inmiddels dat het woordje cabaret niet garant staat voor een geweldige avond. Voorkomen kan je het niet. De honger naar cabaret was gewoon onstilbaar. De markt is ingestort. Het zijn de zware dagen voor de kleinkunst.


Het is fout gegaan, want het gaat altijd een keer fout en dan worden mensen voorzichtig. Heel erg voorzichtig.  Zalen programeren dus behoudend om de mensen die nog wel komen niet voor het hoofd te stoten. Deze programmering spreekt de nieuwe generatie theaterbezoekers niet aan waardoor is het theater publiek in rap tempo vergrijst. De theatermakers merken dit en passen hun programma's aan op de wensen van het nieuwe oudere publiek, waardoor zelfs jonge artiesten met relatief succes terugvallen op retro-cabaret.



Toen ik jong was, heerste er vooral verbazing bij de oudere mensen om mij heen hoe truttig die jaren 50 waren geweest. Men snapte zichzelf niet. Men schaamde zich er voor. Dat nooit meer!! Die "ouderen" zijn nu met pensioen. Op plekken waar nu de beslissingen worden genomen zit de generatie die jong was in de jaren vijftig. Voor hun is die tijd, de tijd waarin alles nog goed was, en vermaken zich heerlijk met die retro-zooi.

Maar ooit zullen ook de bejaarden niet meer naar het theater komen en wat dan? Ooit zal er nieuw publiek moeten worden gevonden anders is dit een doodlopende straat.  Ik heb er alle vertrouwen in dat als het moet het gaat gebeuren.

Dat gaan allemaal vanzelf maar kost wel tijd. Het enige wat ik kan doen is me alvast heel goed voorbereiden op de roaring twenties!!!  en geloof het of niet. Ik heb er nu al zo ongeloverlijk veel zin an.

Philip Walkate Zingt + Special Guests - 7 mei 2011

Philip Walkate Zingt + Special Guests - 7 mei 2011

 

Barbara Breedijk, Merel Moistra, Peer Mascini en Philip Walkate treden op in een cabaret- en liedjesavond in Theater Het Perron.
Barbara Breedijk zingt prachtige liedjes in het Engels en het Nederlands, een groot talent. Luister naar haar liedjes op www.myspace.com/barbarabreedijk.
Een nieuwe naam in het cabaretcircuit: Merel Moistra stond recentelijk nog in de halve finale van het Amsterdams Kleinkunstfestival. Bekijk haar site: www.merelmoistra.nl
Ook acteur Peer Mascini zal ons verrassen met een bijzonder gastoptreden! Philip Walkate zingt en praat deze feestelijke avond aan elkaar: www.philipwalkate.com.

Reserveren voor deze bijzondere voorstelling wordt aangeraden!Theater Het Perron, Egelantiersstraat 130, Amsterdam
Reserveren: info@hetperron.nl of bel 020- 3307035 - www.hetperron.nl